StudioTheatre

  วันนี้ครึ้มอกครึ้มใจ พอดีดุรูปเก่าๆ แล้วก็อยากจะเอามาเล่าใหม่ ไหนๆก็พูดเรื่องละครไปเลยแล้วกัน

" ละครที่มีลมหายใจ "

         อะไรคือ ละครที่มีลมหายใจ หลายคนอาจจะงงๆอยู่ ละครที่เราเจอกันบ่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นละครหลังข่าวในโทรทัศน์ ภาพยนต์ เรื่องส้น นวนิยาย หรือหนังสือต่างๆ ก็เป็นละครอย่างหนึ่งที่ส่งสารให้เรารับรู้เรื่องราวต่างๆ แต่ก็ไม่ได้ตัวแสดง หรืออะไรในนั้น ออกมาเห็นกันโต้งๆ ตรงนั้น .... ละครเวที กลับไม่เป็นอย่างนั้น เพราะมีตัวแสดง ยืนให้เราเห็นต่อหน้าต่อตากันเลยทีเดียว

          ละครเวที เป็นละครชนิดเดียว ที่นักแสดงหายใจด้วยอากาศเดียวกับคนดู .....นี่แหละ มันจึงเป็น ละครที่มีลมหายใจ! นอกจากความหมายตรงๆแล้ว ความหมายลึกๆก็มี สำหรับผม มันมีลมหายใจ เพราะ เวลาซ้อมละครเวที เค้าซ้อมกันเป็นเดือนๆ สามเดือนได้ ตั้งแต่เที่ยงกัน ยันเที่ยงคืน ....บางครั้งก็เลย ทุกคนไม่ว่าจะเป็นเพียงตัวเล็กตัวน้อยไม่มีบทบาทอะไรมาก ก็อยู่กัน เอาชีวิตครึ่งวัน(12ชม)หรือมากกว่า มาไว้ที่นี่ เพราะถ้าขาดคนเพียงหนึ่งคน ละครก็ไม่อาจสมบูรณ์ได้ เหมือนเฟืองเล็กๆในเครื่องจักร ถ้าหายไป เครื่องนั้นก็ทำงานไม่ได้ และทุกคนก็มีความสุขในการใช้ลมหายใจที่มีไว้ที่โรงละคร ถึงบางทีจะมีเรื่องเสียใจกระทบกระทั่งบ้าง แต่มันก็เป็นสิ่งที่สอนให้เราเข้มแข็งขึ้น และปรับตัวให้เข้ากับมัน

         ผมเอาภาพ ความสนุก ความสุด ของละครเวทีที่ผมกับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ช่วยกันสร้างมันขึ้นมาตอนผมอยู่ ม.6 ดีกว่า ละครเวที "The Guidance Effect ห้องแนะแนว" ละครอารมณ์ดี ลกภาวะโลกร้อน

  หน้าตาของการแสดง ต้องบอกถึงความมั่นใจอย่างงี้ ดูอย่าผู้หญิงคนที่สองจากซ้าย เกรทมาก!

   จะเล่นให้หา ก็เอาให้สุด อย่าลืมว่าคนที่นั่หลังๆ จะเล็กเราตัวเล็กๆ เรา จึงต้องเล่นใหญ่ๆ ให้เค้าเห็น!

react กันสุดโต่ง

นี่เป็นภาพเพียงบางส่วนนะครับ ไว้ถ้าอยากดูเต็มๆลองเข้าไปดูใน facebook นะครับ :)

 ผมไม่รู้.....ว่าคนอื่นเค้าคิดยังไงกัน คนอื่นเค้ากินอาหารกัน แต่เวลาทำงานละคร ผมเสพแต่เสียงปรบมอ มันก็อิ่มเกินพอแล้วครับ (มิน่าตอนทำงาน ผ้อมผอม)